ga hardlopen met je hond, is leuk joh!

Hardlopen. Ik vind het echt verschrikkelijk. Maar toch wil ik het weer oppakken. Alleen heb ik een probleem. Ik wil niet alleen, want dan heb ik het idee dat iedereen naar me kijkt. Maar ik wil ook niet samen met iemand, want dan heb ik het gevoel dat ik me moet aanpassen aan iemand anders ren gedrag en tempo. Dus kwam ik met een grandioos idee!

”Niiiiiina”, riep ik vol enthousiasme. Vanaf de tuin kwam die kleine opdonder aangerend alsof ze me zojuist vier weken niet had gezien. Het blijft toch leuk thuis komen hoor na een dagje werken. Snel deed ik haar halsband om voor ons dagelijkse rondje. Om haar enthousiasme kwijt te kunnen gaan we meestal één rondje lopen -om haar behoefte te kunnen doen- en dan een soort van half rondje rennen. Ineens had ik het.. Nina word mijn renpartner! Toen ik vroeg of het haar leuk leek kreeg ik een dikke knipoog en zag dit dus als een JA! We gingen naar huis en ik deed snel een andere broek aan en mijn renschoenen. Eenmaal beneden riep ik haar weer en ze snapte er niet veel van. Ik ben toch net geweest? zag je haar denken. Uiteraard stribbelt ze niet tegen en ging ze gewoon weer mee. Oké, richting het fietspad. Tot zo ver ging het goed. Ik begon met snel wandelen en toen ik eenmaal de moed bij elkaar had geraapt zette ik het op hardlopen. Nina vond het geweldig. De focus was er en we voelde elkaar erg goed aan. VOGEL!!! Waaah, aangezien we al aan het rennen waren had ze keiharde snelheid. Omdat ik het niet zag aankomen trok ze zo wat mijn arm uit de kom. !@#$% NINA! Oké, terug naar de focus. Lalala dit gaat lekker. POESSS! Nina schiet het fietspad over, touw voor mijn benen en hop daar ging ik. Nog net niet helemaal onderuit. Opzich ging het nog wel en dacht, ik probeer het nog één keer. Ik was nog geen 10 seconde aan het rennen en er vloog een vlieg in mijn oog. Dit, na 34 keer te stoppen omdat mevrouw iets rook was de druppel. Met mijn arm half uit de kom en een te pijnlijk been strompelde ik met een vrolijke Nina terug naar huis. Eenmaal thuis plofte ik op de bank en trapte mijn schoenen uit. Nina pakte één van mijn schoenen en liep er trots mee naar de keuken. Voor mij nooit meer. Als het aan haar ligt, gaan we nu gewoon nog een keer!

Liefs,
Rebecca

Related Post

27 thoughts on “ga hardlopen met je hond, is leuk joh!

  1. Haha leuk geschreven, ik zie het al voor me! Ik ging vroeger een keer fietsen met mijn hond aan de lijn en hij rende echt overal achteraan, ik hoefde gewoon niet meer te trappen haha. Het was de eerste en laatste keer, veel te gevaarlijk!
    Liefs, Iris

  2. Haha erg leuk verhaaltje dit. Ik ben ook niet zo een fan van hardlopen! Ik heb dan altijd na 2 minuten het gevoel alsof ik al 20 minuten bezig ben! Verschrikkelijk. Daarom doe ik het ook niet. Misschien moet ik een keer mijn kat meenemen. Kijken hoe dat werkt haha! Nee grapje.

    Liefs, Brittany

  3. Wat jammer!

    Wij gaan 3 keer in de week 5 km gaan lopen met onze hond. Ze doet dit heel graag. Misschien komt dit doordat het een ander ras is?
    Wij hebben een speciale leiband die rond je middel kan, dit loopt veel gemakkelijker dan in je hand.

    Liefs, Bouke

  4. Wat jammer!

    Wij gaan 3 keer in de week 5 km gaan lopen met onze hond. Ze doet dit heel graag. Misschien komt dit doordat het een ander ras is?
    Wij hebben een speciale leiband die rond je middel kan, dit loopt veel gemakkelijker dan in je hand.

    Liefs, Bouke

  5. Hahaha, wat heerlijk geschreven! Mijn hondje is inmiddels alweer bijna 17 jaar oud, blind, doof en dement (verder gaat alles nog príma hoor, haha). Maar vroeger rende ik ook hele stukken samen met haar, heel herkenbaar dus dit stukje. En wat een práchtig hondje is Nina trouwens!

  6. Hahah zo herkenbaar! Ik doe het af en toe ook met zoe maar dan wel op een stukje waar ze niet aan de lijn hoeft. Ik neem dan wel een bal mee zodat ze goed met me mee rent anders stopt ze heel de tijd tussendoor als ze iets ruikt. Ze is onderhand een kei geworden in het gooien van die bal precies voor mijn voeten zodat ik er (vaak genoeg) over struikel haha. Het is inderdaad niet de perfecte combi maar het is wel gezelliger dan alleen 😉

  7. hahaha wat een leuk verhaal.
    Ja honden zijn altijd blij als ze naar buiten kunnen.
    Lijkt mij wel een grappig zicht. Alleen zou ik zelf eerder een vriendin uitnodigen.

  8. Haha! Ik had je wel willen zien.
    Ik had vroeger trouwens een vriendinnetje die liet zich door de hond naar school brengen…
    Zij op rolschaatsen en die hond trok haar en liep dan zelf weer terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *