Hoe wandelen in het bos mij helpt | Mijn gedachten & ik

Hoe wandelen in het bos mij helpt | Mijn gedachten & ik

Het is voor vele mensen geen geheim meer, het gaat niet zo goed met mij. Ik zit erg in de knoop met mezelf en vaak merk ik dat ik helemaal niets meer positiefs in mijn gedachten heb. Sinds een paar weken ga ik één keer per week naar het bos, samen met mijn hondje Nina. Ik ga het liefst alleen en heb op dat moment alleen mezelf en mijn gedachten. In het begin vond ik het best eng om alleen te gaan, maar nu heb ik er elke week weer zin in. Eng vond ik het vooral omdat ik veel horrorfilms gekeken heb die zich afspelen in het bos, hihi.

➸ Alleen, maar toch niet alleen

Het was een woensdag zoals elke andere woensdag. Woensdag is mijn vaste vrije dag en het weer was heerlijk. Omdat ik geen zin had om make-up op te doen had ik besloten dat ik naar het bos wilde. Er komt daar eigenlijk nooit iemand die ik ken en zo wel, dan zien ze mij maar eens anders dan normaal. Omdat alleen gaan best saai is, maar ik ook geen zin had om met iemand te gaan, haalde ik Nina op bij mijn ouders thuis. Sowieso was ze al dolbij mij te zien, maar toen wij aankwamen bij het bos werd ze helemaal enthousiast.

Ik wist dat een rondje in het bos best lang was, sowieso een uur. Het idee was een half rondje. Toen ik eenmaal halverwege doorhad hoe lekker het was om te wandelen, maakte we het rondje af. Nina stribbelde echt niet tegen en rende vrolijk door. Achter vogels en vallende blaadjes aan terwijl ze mij goed in de gaten hield. Ik wilde me telkens verstoppen om te kijken of ze me zou zoeken, maar daar kreeg ik de kans niet voor. Zodra ze me ook maar een klein beetje uit het oog verloor kwam ze alweer terug gerend.

➸ Mijn gedachten & ik

Al snel had ik door hoe fijn het is om even helemaal alleen te zijn. Op zulke momenten besef ik altijd dat mijn hoofd vol zit met gedachten. Ik denk dan echt aan van alles en nog wat, maar tegelijkertijd aan helemaal niks. Wat ik dagen lang niet uit mijn hoofd krijg, komt er tijdens mijn wandeling uit. Soms betrap ik mezelf dat ik ineens moet lachen, of ineens een traan over mijn wang heb rollen. Zo gek! Ik doe er iets langer dan een uur over om het rondje af te maken. Mede doordat er halverwege het rondje een hondenstrandje is waar Nina altijd even gebruik van wilt maken. Daar zit ik dan altijd even terwijl Nina aan het razen is. Ook met dit weer gaat ze het liefst nog het water in, mafkees.

Het valt me op dat iedereen ook ontzettend vriendelijk is. Iedereen zegt elkaar gedag en niemand word boos wanneer Nina met haar blubber poten tegen hun opspringt. Het is nou eenmaal een heel enthousiast hondje dus dat gebeurd regelmatig. Als ik terug ben in de auto voel ik me altijd een stuk leger, op een positieve manier. Ik heb de tijd genomen om mijn gedachten op een rijtje te krijgen en dat helpt enorm.

Inmiddels is het zes weken geleden dat ik mijn eerste rondje liep. Elke week ben ik er weer minstens één keer te vinden en het doet me heel goed. Het lijkt wel een soort natuurlijke therapie. Doordat je op dat moment niets anders te doen hebt, komen al mijn hersenspinsels er vanzelf uit en dat lucht enorm op. Dit is wel echt een ding die ik wil blijven doen en als het aan Nina ligt, is het helemaal niet erg. Ga jij wel eens ergens alleen naartoe?

Liefs,
Rebecca

41 Reacties

  1. 4 december 2016 / 07:50

    Awh meis, wat fijn dat dit een manier is waardoor je toch je gedachten een beetje op rijtje kunt zetten! Wandelen zou ik ook vaker moeten doen denk ik.. bij mij helpt schrijven altijd enorm! Ik vind het heel knap van je dat je dit doet! Xoxo

    • 5 december 2016 / 19:27

      Schrijven is inderdaad ook een hele mooie manier om je gedachten weer op een rijtje te krijgen. Maar vaak zit er bij mij zo veel in dat schrijven niet eens meer mogelijk is, hihi.

  2. 4 december 2016 / 08:02

    Fijn dat je een uitlaatklep hebt gevonden voor je gedachtes en alles wat je dwars zit. Ik hoop dat je er voor jezelf snel uit komt en je weer helemaal goed kan voelen!

  3. 4 december 2016 / 09:43

    Wat vervelend dat het niet zo goed met je gaat. Ik heb ook van die periodes. Ergens alleen heengaan doe ik eigenlijk nooit. Geen idee waarom. Ik denk saai?! Misschien maar eens doen, wie weet helpt het voor mij ook!

    • 5 december 2016 / 19:28

      Dat is precies wat ik dacht. Een uur lang niet praten tegen iemand en gewoon doelloos een rondje lopen. Toch is het ontzettend leuk om te doen en helpt het ook nog eens tegen een overvol hoofd.

  4. 4 december 2016 / 09:50

    Wat fijn om te horen dat zo’n rondje omlopen je echt goed kan doen. Toen het met mij niet zo goed ging, ging ik ook vaak wandelen of stapte ik op de fiets. Ik vind het heel naar dat je zo’n lastige tijd hebt. Heel veel sterkte!

  5. 4 december 2016 / 11:24

    Wat mooi dat het jou zo helpt op deze manier. Ik deed dit ook wel eens inderdaad, uur lopen met muziek op en de rest gewoon niets. Heerlijk vond ik dat en het hielp inderdaad ook wel om je hoofd leeg te maken en nergens anders aan te denken. Hopelijk voel je je snel weer beter!x

  6. 4 december 2016 / 12:02

    Wat fijn dat deze manier het beste voor jou werkt! Even alleen op pad, kan je zeker even goed doen! Hopelijk voel je je snel weer de oude girl! 😉

  7. 4 december 2016 / 12:18

    Zo knap dat je dit durft te delen Rebecca! Je zet je heel kwetsbaar neer en dat vind ik erg mooi. Neem lekker de tijd voor jezelf! Wandelen is heel erg goed om jezelf even tot rust te brengen en na te kunnen denken over van alles en nog wat! Heel veel sterkte komt helemaal goed! X

    • 5 december 2016 / 19:30

      Dankjewel. Dit is ook zeker een manier om het wat erkenning te geven hoe ik me voel. Ik moet me er niet meer voor schamen want dan blijf ik het alleen maar voor me houden en dat werkt ook niet.

  8. 4 december 2016 / 12:34

    Ik ga ook vaak wandelen om de chaos in mijn hoofd wat te verbeteren, werkt echt goed! Je bent niet de enige meid!

  9. 4 december 2016 / 13:48

    Wat een geweldig idee! Zo simpel en toch nooit echt bij stilgestaan. Ik heb geen hond die ik kan meenemen maar misschien krijg ik men toekomstige kitten ooit wel eens zo ver… aan een leiband haha! Anders zal ik het solo maar moeten doen! Vroeger woonde ik iets dichter bij het strand, zo’n 10 minuutjes rijden en als ik echt nood had aan een uurtje voor mezelf dan ging ik naar het strand. Nu helpt muziek vooral!

  10. 4 december 2016 / 14:05

    Wat fijn dat j e zoiets voor jezelf hebt gevonden. Ik denk er wel eens aan dat mij dat ook fijn lijkt, en toch doe ik het nooit. Stom eigenlijk. Ik ben ooit een keer alleen naar een grote stad gegaan en ben daar oa een terrasje gaan pakken. En ik vond het super fijn!

    • 5 december 2016 / 19:31

      Voor vele mensen is dit ook ontzettend eng om te doen, goed dat je dat hebt gedaan!

  11. 4 december 2016 / 15:12

    Wat fijn dat je een manier gevonden om alles een beetje te overzien! Ik herken het helaas maar al te goed en weet hoe opluchtend zo’n wandeling kan zijn. Wat klinkt Nina trouwens als een schatje! Lijkt me een heerlijk hondje om zo nu en dan mee te nemen 🙂 Blijf zo door gaan lieve Rebecca! X

  12. 4 december 2016 / 17:56

    Wat fijn dat dit goed voor je werkt. Wandelen is ook een ontspanning vind ik. Lekker muziekje op en gaan!

  13. 4 december 2016 / 21:23

    Wat rot dat je in de knoop met jezelf zit. Ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt. Ik vind het echt een heel mooi idee om inderdaad lekker alleen in het bos te lopen. Ik heb zelf ook echt wel momenten dat ik het allemaal niet weet. Alleen zijn vind ik dan ook heel belangrijk. Misschien gek maar met mezelf lunchen vind ik echt heel therapeutisch. Gewoon echt een moment voor mezelf met mezelf. Ik doe dit vaak een keer per week in het weekend en dat heb ik echt nodig.

    • 5 december 2016 / 19:32

      Dat is ook ontzettend goed om te doen. Doe je dit dan buiten de deur of thuis? Mensen denken vaak heel slecht over alleen zijn, maar het is juist heel goed als je dat kunt. Het is een soort eigenschap die je meedraagt.

  14. 4 december 2016 / 22:22

    Juist dit helpt mij dus ook erg goed. Ik doe het eigenlijk te weinig, meer zou momenteel beter zijn. Ik doe af en toe ook meditatief wandelen. Dat leerde ik ooit van mijn yoga docente. Het is een bepaalde manier van ademen tijdens het wandelen waardoor je een nog opgeruimder hoofd krijgt. Misschien is het ook wat voor je. Mocht je er meer over willen weten op mijn blog heb ik er ooit iets over geschreven en anders mag je me altijd even mailen! Sterkte 🙂

    • 5 december 2016 / 19:33

      Dat ga ik zeker eens doorlezen! Klinkt namelijk wel interessant. Een nog opgeruimder hoofd kan zeker geen kwaad.

  15. 5 december 2016 / 07:27

    Ah jeetje wat naar om te horen meis. En wat goed dat je er zo open over schrijft! Fijn dat dit helpt.. hopelijk ga je je gauw weer een stuk beter voelen. Dikke knuffel!

  16. 5 december 2016 / 07:44

    Vervelend dat je niet zo lekker in je vel zit! Gelukkig helpen deze boswandelingen dan! Ik herken het zelf ook heel erg: krijg vaak geen rust in mijn koppie en als ik dan even naar buiten ga, dan wordt het vanzelf rustig in mijn hoofd. Even lekker alleen zijn! Hopelijk blijven deze wandelingen bij jou helpen en gaat het stukje bij beetje beter. Dikke knuffel! Liefs

  17. 5 december 2016 / 08:41

    Wat ontzettend herkenbaar. Ik herken mijzelf zo in wat je schrijft. Wandelen helpt mij ook heel erg, het is zo fijn. Liefs

  18. 5 december 2016 / 08:53

    Wat goed dat je dit nu gevonden hebt en doorzet! Ik ben net terug uit Sri Lanka en dit doet me erg denken aan loopmeditatie. Misschien kun je dat eens opzoeken 🙂 Je focust je dan zo op je ademhaling, dat je echt even in het nu zit en alles los kunt laten. Misschien is zit meditatie ook wel wat voor jou? Keep your head up <3

    • 5 december 2016 / 19:36

      Ik heb hier nu meerdere reacties over gehad inderdaad en ben er nu wel heel benieuwd naar geworden. Toch maar eens in verdiepen. Dankjewel meis ^^ En welkom terug natuurlijk!

  19. 5 december 2016 / 10:59

    Ah wat vervelend om te horen. Maar wat goed hoe je dit oppakt, super goed dat het lopen je zo kan helpen. Ik moet toegeven dat ik het wel herken, het lopen werkt ook bij mij echt goed om even alles van me af te zetten. Heel veel succes Rebecca, je bent een topper!

  20. 5 december 2016 / 11:25

    Lijkt mij super gezellig met Nina wandelen, je hebt gelijk: alleen is ook zo alleen. Ik geloof wel dat natuurlijke een soort therapie is. Soms hebt ieder mens tijd alleen nodig om over na te denken of tot zichzelf te komen. Fijn dat het jou goed doet en dat iedereen zo vriendelijk is. 🙂

  21. 5 december 2016 / 13:53

    Fijn dat dit je zo goed helpt! Wandelen werkt inderdaad erg rustgevend. Ik woon midden in de weilanden en wandel daar ook veel met mijn hond. Heerlijk!

    • 5 december 2016 / 19:37

      Ahh dat lijkt me echt zo een fijne plek om te wandelen! Zo mooi!

  22. 5 december 2016 / 15:05

    Wat heerlijk dat dat voor je werkt en kan me goed voorstellen dat Nina het fantastisch vind. Als je die metime nodig hebt moet je het zeker blijven doen!

  23. 5 december 2016 / 16:04

    Wat balen dat het wat minder met je gaat. Maar goed dat je er alsnog op uit gaat! Ik zit ook in een wat mindere periode in mijn leven en wandelen met een hond is dan inderdaad heel erg fijn. Heerlijk om even je hoofd leeg te maken. Haha, ik woon aan het strand en moest toch wel even lachen toen je schreef dat je het eng vind om ergens in je eentje te lopen zoals bijvoorbeeld in een bos. Dat heb ik ook! Horrorfilms zijn zoo slecht. ;0

    • 5 december 2016 / 19:39

      Vervelend om te lezen dat je ook in een wat mindere periode zit. Gelukkig zijn ons hondjes een goede steun in deze tijden. Ahh ja gelukkig ben ik dus niet alleen daar in, horrorfilms blijven altijd hangen haha.

  24. 5 december 2016 / 16:08

    Vervelend dat het niet goed met je gaat! Maar wel erg fijn om te lezen dat zoiets simpels je kan helpen. Het is inderdaad goed om zo af en toe helemaal alleen te zijn. Even je hoofd leeg maken, of minstens een poging doen tot.
    (oh en kijk maar gewoon geen horrorfilms meer hahah!)

  25. 5 december 2016 / 17:45

    Vooral in de tijd nadat mijn oma was overleden, ben ik heel vaak alleen naar het park bij mij in de buurt gegaan. Ik vind het zo fijn en ik kon mezelf ook echt goed vinden in je verhaal. Misschien nog een tip: Muziek van John Legend luisteren tijdens je wandeling. Voor mij was dat heel fijn. Hoop dat je je snel weer beter voelt, you deserve it.

    • 5 december 2016 / 19:40

      Mooi wat het kan doen hé, om even alleen te zijn. Daar is niks mis mee. Het liefst loop ik zonder muziek en luister ik gewoon naar alle geluiden in het bos, maar ik ga het een keer proberen. Hij heeft heerlijke rustgevende muziek dus een keertje kan vast geen kwaad ^^

  26. 5 december 2016 / 23:51

    Jeetje meis wat vervelend voor je dat je niet zo lekker in je vel zit & dat je zo met je gedachtes in je hoofd zit. Dat laatste heb ik ook erg veel last van de laatste tijd. Een goed stukje lopen kan mij inderdaad ook heel goed helpen & mijn hoofd even helemaal leeg maken. Of in ieder geval even helemaal alleen zijn.. Ik ben van plan om morgen nu ook even een groot rondje te lopen in het bos met mijn hondje Puck. Zal die vast heel leuk vinden. Hij zal je dankbaar zijn voor deze blogpost hihi. Liefs!

  27. 6 december 2016 / 13:49

    Door het bos wandelen werkt voor mij ook heel fijn. En zeker als je met een hond bent, is dat erg prettig. Ben je toch niet helemaal alleen 🙂

  28. 6 december 2016 / 18:58

    Wat ontzettend fijn dat dit je helpt! Echt top! Blijven doen dan maar! Wat mij helpt is om dingen waar ik blij van word en geluksmomentjes op te schrijven, misschien dat dat jou ook kan helpen? Heel veel sterkte! Liefs!

  29. 6 december 2016 / 19:29

    Vind dat soms wel zalig om gewoon eens alleen in het bos te wandelen.Vooral ook om alles op een rijtje te zetten.

  30. Lilly
    8 december 2016 / 18:12

    Ahhh herkenbaar, ik ging elke week naar Het Wed dit is een hele mooie plek!
    Maar door mijn reuma ben ik vaak zo moe en blijf ik thuis, om mij vervolgens nog naarder te voelen.
    Ik keek je video en heel apart… maar had het gevoel dat ik zo’n soort artikel als deze zou treffen!

    • 8 december 2016 / 22:36

      Ah jeetje wat klinkt dat vervelend zeg. Het is dan wel een heel dubbel gevoel. Je wilt wel maar je lichaam kan het gewoon niet. Doe je dan wel rondjes buiten, bijvoorbeeld in een park in de buurt?
      Wat leuk dat je dat gevoel had ^^ Leuk om te horen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *